The Art Of Living Belgium Vorige pagina

 

ferrari

‘s Werelds snelste vierzits sportwagen

Ferrari wíl helemaal geen grote aantallen sportwagens verkopen en zal zich dan ook nooit laten verleiden tot het uitbrengen van een volumemodel als de Cayenne van concurrent Porsche. Om de zo gekoesterde exclusiviteit te waarborgen zullen er ook van de hagelnieuwe 612 Scaglietti maar 550 exemplaren op jaarbasis worden gebouwd, die overigens tot januari 2006 allemaal al zijn uitverkocht. Onze journalist van ‘the art of living’ had de gelegenheid de op de super exotische Enzo na duurste Ferrari uitgebreid aan de tand te voelen in geboorteland Italië. Prestaties en rijbeleving? Bloedstollend. Vormgeving en praktische bruikbaarheid?Teleurstellend.

Van onze autoredactie

De twaalfcilinder brult het uit als de Formule 1 bolide van Michael Schumacher en we laten het toerental oplopen tot de begrenzer bij 7600 omwentelingen elektronisch ingrijpt. Maar dan is ons doel al lang bereikt en zijn we op de provinciale weg tussen Bologna en Modena een langzaam rijdende serie vrachtwagens voorbij zonder bij die inhaalmanoeuvre risico’s te hebben gelopen. Hachelijk voor 999 van de duizend auto’s, kinderspel in deze Ferrari 612 Scaglietti. Terwijl de snelheidsmeter heel even 260 aangeeft, schieten we de langzaam omhoog kruipende 30-tonners voorbij als zaten we in de cockpit van een F16-straaljager.

Om, eenmaal voorbij de vrachtwagens, tot onze schrik en lichte paniek te zien dat daartussen ook een busje van de Italiaanse verkeerspolitie voortsukkelt. Bij een rood verkeerslicht 1500 meter verderop nestelt die auto zich naast ons en de agenten draaien hun raampjes open. In de overtuiging naar een parkeerplaats te worden geleid om, op zijn minst, zwaar te worden bekeurd kijken we beschaamd opzij. Waar twee breed lachende politiemensen hun duimen omhoog steken. ‘Bella Ferrari, bella’… Italië, net even anders dan Nederland!


Toch zijn we het juist met die mening van de Italiaanse wetshandhavers niet eens. Want hoe geweldig deze snelste Gran Turismo ter wereld ook rijdt op zowel kaarsrechte autostrada als bochtige bergweggetjes, echt móói kunnen we de Scaglietti niet vinden. Die conclusie trokken we al in de fabriek, aan de industriële rand van Modena, waar we werden rondgeleid langs de productieband. Hier worden de supersportwagens grotendeels met de hand gebouwd. En dan valt des me meer op dat naast de relatief kleine en gespierde 360 deze 612 ietwat lomp en met een lengte van ruim 4.90 meter (bijna het formaat van een Mercedes S-klasse en BMW 7-serie!) in elk geval veel te groot is. Met vooral aan de voorzijde proporties die niet helemaal lijken te kloppen; een megagrote motorkap om de 5748 kubieke centimeter metende twaalfcilinder achter de vooras te kunnen onderbrengen, met daarin een wel heel iel overkomende koplamppartij die zo van goedkope broer Maserati lijkt overgenomen.

‘Vooral van voren en opzij komt de reus bijna Corvette-achtig over en dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest van Ferrari’.


We hebben de Scaglietti op een eenzame berghelling vlakbij het circuit van Maranello geparkeerd om er vanuit alle hoeken langdurig naar te kunnen kijken en eigenlijk kon het nieuwe paradepaardje ons alleen schuin van achteren echt bekoren.
Vooral van voren en opzij komt de reus bijna Corvetteachtig over en dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest van Ferrari. Nu we toch kritisch zijn – en mag dat niet voor een auto die in de uitvoering met automatische F1-versnellingsbak bij ons 308.704 euro gaat kosten
– waarom moet deze geheel uit lichtgewicht aluminium opgebouwde ‘vierzitter’ toch nog ruim 1840 kilo wegen? Gewoon te zwaar en dat allemaal om ook twee volwassen passagiers achterin volwaardige zitplaatsen te kunnen bieden. Qua hoofdruimte lukt dat inderdaad, maar als de bestuurder van Noord Europees formaat is blijft er voor de achter hem zittende meerijder amper beenruimte over. Vier inzittenden langer dan 1.80 meter kunnen onmogelijk comfortabel zitten. Om nog maar te zwijgen van de kofferbak, die een voor tot sportief reizen opzwepende Grand Turismo schamele 240 liter wegslikt. Hier is toch iets mis gegaan op de tekentafels, want als je een auto bouwt met de lengte van een Duitse limousine zou er toch minstens plaats voor vier personen en twee koffers moeten zijn… Maar al deze hersenspinsels en bedenkingen verdwijnen als sneeuw voor de zon op het moment dat je achter het stuur kruipt van de Scaglietti en je in een werkelijk perfect passende bestuurders-stoel nestelt. Geweldig dashboard ook met de grote toerenteller recht voor je, geflankeerd door snelheidsmeter en digitaal scherm voor alle nevenfuncties. En dan die wegligging! Zelfs op slecht en glad asfalt sleurt deze 612 je met ongehoorde snelheden door de scherpste bochten. Voor je ook maar het idee krijg dat er iets fout kan gaan en de 540 paarden op hol slaan, grijpt het bij Ferrari CST hetende elektronische stabiliteitsprogramma bijna onmerkbaar in. Maar dan praten we over situaties waarbij andere auto’s al lang gekreukeld in de berm waren geparkeerd. Deze Ferrari behoort qua wegligging en motorische aandrijving thuis in de finale van de Champions Leage. De door ons gereden F1A uitvoering er is ook nog een handgeschakelde zesbak met het bekende gleuvenpatroon, maar de fabrikant verwacht dat 90 % van de verwende cliëntele voor de geavanceerde automaat gaat smeekt er bijna om handmatig door middel van de stuurflippers te worden bediend. Zes keer opschakelend krijst de Scaglietti zo van 0 tot 100 in 4,2 seconden om door te gillen naar een traditioneel onbegrensde topsnelheid van 320 kilometer per uur.

‘In Noord Italië zijn we tot 285 op de teller gekomen, extreme drukte op de Autostrada maakte hogere snelheden onmogelijk’.

In Noord Italië zijn we tot 285 op de teller gekomen, extreme drukte op de Autostrada maakte hogere snelheden onmogelijk. Maar zeker is dat Ferrari de snelste GT ter wereld in huis heeft. Het 540 pk sterke V12 blok maakt gehakt van bijvoorbeeld voorganger 456M, maar de ook lang niet misselijke Aston Martin Vanquish en Bentley’s Continental GT worden hier links én rechts ingehaald.

Wie de Ferrari in een rustige bui (!) van A naar B wenst te sturen, kan gebruik maken van de automatische stand van de F1A transmissie, maar moet dan wel rekening houden met de nodige schokjes als de bak van verzet wisselt. Ondanks een ontwikkelingsperiode van alweer vijftien jaar en een schakeltijd van minder dan 200 milliseconden is de automaat nog altijd niet perfect, zoals de Ferrari ingenieurs zelf overigens ook volmondig toegeven.



Nederland is, relatief beschouwd, een echt Ferrari-land met meer dan twintig nieuw verkopen per jaar. Ook deze 612 Scaglietti zal zijn weg naar de veel eisende klant daarom wel weten te vinden, de minder goede karaktertrekken en uiterlijke onvolkomenheden ten spijt. Want het blijft vreemd dat er zoveel moeite is gedaan om dit topmodel geschikt te maken voor vier lange afstanden afleggende personen, om uiteindelijk tot de conclusie te moeten komen dat het doel uiteindelijk niet is bereikt. We zeiden het al eerder; te weinig zitruimte achterin en zelfs veel te weinig bagagecapaciteit voor bijvoorbeeld een weekje Monte Carlo. Om nog maar te zwijgen van gewicht en omvang – parkeren in hartje Bologna was vanwege lengte en onoverzichtelijkheid een nachtmerrie – van de Scaglietti, genoemd naar een beroemde Ferrari ontwerper uit een ver verleden.

Aan de positieve kant van de balans staan dan weer een schitterend interieur, een weergaloze wegligging én boven alles een werkelijk sensationeel motorblok, per definitie het beste van elke Ferrari. Als we ‘onze’ 612 op het Ferrari complex van Modena hebben geparkeerd en nog één keer omkijken naar de auto die vanaf deze maand bij de eerste gelukkige klanten wordt afgeleverd, blijven gemengde gevoelens over het controversiële uiterlijk overheersen. En juist dát zou uitgerekend bij een Ferrari niet moeten mogen…